Ubezpieczenia projektu BESS

Wprowadzenie

Większość inwestorów traktuje ubezpieczenie projektu BESS jako ostatni krok przed energetyzacją — coś w stylu rejestracji samochodu, bez której nie wyjeżdżasz, ale co do zasady dostaniesz zawsze. Trzy tygodnie przed planowanym uruchomieniem ktoś dzwoni do brokera, broker wystawia polisę, sprawa zamknięta.

Rynek przestał działać w ten sposób.

Ubezpieczyciele specjalizujący się w projektach energy storage przeszli przez kilka spektakularnych pożarów, zrewidowali swoje modele i dziś oceniają projekt BESS z podobną wnikliwością jak bank finansujący — tyle że innymi narzędziami. Mogą zakwestionować layout terenu, zażądać specyficznych dokumentów testowych, ograniczyć zakres ochrony albo wycenić składkę tak, że zburzy ona model finansowy projektu. W skrajnych przypadkach mogą odmówić wystawienia polisy — a projekt bez polisy nie dostanie finansowania bankowego.

To wygląda jak pesymistyczny scenariusz, ale niestety jest to rzeczywistość operacyjna europejskiego i globalnego rynku ubezpieczeń BESS w roku 2025 i 2026. Polska jest krajem, w którym projekty utility-scale BESS wchodzą właśnie w fazę masowej realizacji — i w którym inwestorzy po raz pierwszy zderzają się z tymi wymaganiami przy okazji konkretnych transakcji, a nie na etapie planowania.

Ten artykuł ma jeden cel: żebyś wiedział co Cię czeka zanim okaże się, że jest za późno na zmiany.

Dlaczego BESS to nie jest „zwykłe mienie” dla ubezpieczyciela

Zanim przejdziemy do konkretnych wymagań, warto zrozumieć perspektywę ubezpieczyciela. Klasyczne ubezpieczenia mienia — hale produkcyjne, biura, maszyny — są produktem z kilkudziesięcioletnią historią szkód, z której ubezpieczyciele mogą budować wiarygodne modele ryzyka. Magazyn energii utility-scale jako kategoria, jeszcze jakiś czas temu w ogóle nie istniał. Projekty wielkoskalowe mają dziś raptem kilka lat historii operacyjnej. To za mało, żeby zbudować sprawdzony i wiarygodny model działania — i dlatego ubezpieczyciele podchodzą do BESS zachowawczo, ze skłonnością do wyceniania niepewności w górę.

Do tego dochodzi kwestia fundamentalnie innego charakteru ryzyka pożarowego. Pożar magazynu energii nie jest pożarem magazynu towarów ani pożarem elektrowni. Mechanizm zwany ucieczką termiczną — po angielsku thermal runaway — polega na tym, że awaria jednego ogniwa wyzwala reakcję łańcuchową: temperatura rośnie, sąsiednie ogniwa się nagrzewają, uwalniają się łatwopalne i toksyczne gazy, a cały moduł lub kontener staje się źródłem ognia, którego nie można ugasić standardowymi środkami. Jednym z najistotniejszych mechanizmów inicjujących są dendryty litowe — mikroskopijne struktury powstające wewnątrz ogniwa w wyniku nierównomiernych reakcji elektrochemicznych, które z czasem mogą przebić separator i wywołać zwarcie wewnętrzne bez żadnych wcześniejszych sygnałów ostrzegawczych.

Historia strat jest konkretna i dobrze udokumentowana. 19 kwietnia 2019 roku w McMicken Energy Storage Facility w Arizonie doszło do eksplozji, w której czterech strażaków z jednostki HAZMAT zostało poważnie rannych — jeden doznał urazu mózgu, odmy płucnej, złamania nogi i licznych oparzeń — a łącznie dziewięć osób wymagało hospitalizacji. System gaśniczy (Novec 1230) działał zgodnie z projektem, ale był z założenia nieodpowiedni do kaskadowej ucieczki termicznej — producent 3M wiedział o tym już od 2017 roku. Strażacy przez blisko trzy godziny czekali przed zamkniętym kontenerem z ciągłym wydobywającym się dymem, nie mając żadnych procedur dla tego scenariusza. Gdy w końcu otworzyli drzwi, nagromadzone wewnątrz gazy eksplodowały.

W lipcu 2021 roku farma bateryjna Tesli w Moorabool w Australii stanęła w ogniu i wymagała wielodniowej interwencji dziesiątek strażaków zanim ogień został opanowany.

Bateria LFP, która dominuje dziś w projektach utility-scale w Polsce, jest bezpieczniejsza termicznie niż starsze chemie NMC. Ale „bezpieczniejsza” nie znaczy „bezpieczna” w sensie absolutnym. Ucieczka termiczna nadal jest możliwa, nadal może być kaskadowa i nadal może powodować pożar trudny do opanowania przez wiele dni. Ubezpieczyciel, który wystawia polisę na projekt BESS, bierze na siebie ryzyko potencjalnej całkowitej straty instalacji wartej dziesiątki lub setki milionów złotych oraz długiego okresu przestoju operacyjnego, w którym projekt nie generuje przychodów. To ryzyko jest rzadkie statystycznie, ale gdy się zmaterializuje — jest katastrofalne.

Stąd wymagania, które opisuję poniżej.

Dwie fazy projektu, dwa rodzaje ubezpieczenia — i obie mają znaczenie

Projekt BESS przechodzi przez dwie odrębne fazy z perspektywy ubezpieczeniowej, z zupełnie różnymi produktami i zupełnie różną logiką underwritingu.

Faza budowy: CAR/EAR

Ubezpieczenie budowlano-montażowe — w nomenklaturze angielskiej Contractors’ All Risks (CAR) lub Erection All Risks (EAR) — to standard dla każdego projektu realizowanego z udziałem generalnego wykonawcy i finansowania bankowego. Chroni inwestycję od pierwszego dnia prac na placu budowy do momentu odbioru końcowego, obejmując wszelkie szkody w robotach, materiałach i urządzeniach, które nie zostały wprost wyłączone w warunkach umowy. Jest to ubezpieczenie typu all risk: ubezpieczyciel odpowiada za zdarzenia nieenumerowane, nie za konkretnie wymienione — w tym testy i commissioning urządzeń, które standardowo ujęte są w zakresie ochrony.

Kwestia, którą inwestorzy mylą regularnie: w zależności od struktury kontraktu EPC polisę CAR/EAR może wykupić wykonawca, a inwestor jest ujęty jako współubezpieczony. To jest standard na rynku projektów energetycznych, zgodny z warunkami Munich Re. Nie zmienia to jednak obowiązku inwestora — należy aktywnie weryfikować, czy jest właściwie ujęty jako współubezpieczony, czy suma ubezpieczenia odpowiada pełnej wartości inwestycji (nie tylko zakresu prac EPC), i czy polisa wykonawcy w ogóle pokrywa ryzyko związane z instalacją baterii. OC wykonawcy chroni strony trzecie przed roszczeniami wynikającymi z jego działań — nie zastępuje CAR i nie chroni samej inwestycji przed szkodami losowymi. To dwa odrębne produkty, których brak jednego zostawia lukę.

Składka CAR/EAR mieści się typowo w przedziale 0,1–3% wartości kontraktu. Projekt BESS — ze względu na ryzyko pożarowe, specjalistyczny charakter montażu i wartość komponentów — plasuje się w podwyższonej części tego przedziału, choć dokładna stawka zależy od profilu konkretnego projektu, doświadczenia wykonawcy, systemu gaśniczego i lokalizacji. Dla projektu o wartości kontraktu 50 mln PLN oznacza to składkę rzędu kilkudziesięciu do ponad stu tysięcy złotych za fazę budowy. To pozycja, która rzadko pojawia się jako osobna linia w budżetach inwestycyjnych, które widzimy po stronie klientów.

Faza operacyjna: Property All Risk + Business Interruption

Po energetyzacji projekt potrzebuje osobnej polisy operacyjnej. Na polskim rynku sytuacja zmieniała się szybko: Compensa jako jeden z pierwszych krajowych ubezpieczycieli włączyła od kwietnia 2025 roku magazyny towarzyszące instalacjom OZE do znowelizowanych OWU, a dla projektów standalone stosuje standardy all risk dla mienia przemysłowego. Ale „polisa jest dostępna” nie znaczy „polisa bez ograniczeń” — warunki, wyłączenia i wymogi prewencyjne są tutaj kluczowe.

Operacyjna polisa BESS obejmuje typowo cztery obszary. Szkody majątkowe — uszkodzenia fizyczne baterii, PCS, transformatorów, systemów zarządzania, na skutek pożaru, zalania, przepięcia, kradzieży, klęski żywiołowej. Awaria maszyn — nieobjęta standardową polisą majątkową, bo mechaniczna lub elektryczna awaria PCS lub systemu chłodzenia to zdarzenie wewnętrzne, nie losowe. Business Interruption — utrata przychodów podczas przestoju, od dnia zdarzenia do momentu przywrócenia pełnej operacyjności. I odpowiedzialność cywilna wobec osób trzecich, w tym sąsiednich nieruchomości i infrastruktury.

Koszty ubezpieczenia operacyjnego BESS na rynkach europejskich z dłuższą historią projektów wynoszą orientacyjnie 0,3–1,2% wartości projektu rocznie — dane te pochodzą od wyspecjalizowanych brokerów ubezpieczeniowych dla sektora energy storage. Polski rynek, przy braku własnej historii szkód i niewielkiej liczbie zrealizowanych projektów, może wyceniać inaczej — zarówno wyżej z uwagi na brak danych, jak i niżej przy sprzyjającej konkurencji między ubezpieczycielami. Dla projektu 10 MW / 40 MWh o całkowitej wartości rzędu 40–50 mln PLN europejskie benchmarki dają od 120 do 600 tysięcy złotych składki rocznie. Przez 15 lat życia projektu — od 1,8 do 9 milionów złotych. Ta liczba jest często pomijana w modelach finansowych lub zakopana w jednolinijkowej pozycji „OPEX — inne”.

Ważna uwaga dotycząca polskiego rynku utility-scale: krajowe towarzystwa ubezpieczeniowe — PZU, Warta, Ergo Hestia — dopiero budują produkty dla projektów BESS o większej skali. Inwestorzy realizujący projekty powyżej kilku MW mogą de facto być zmuszeni sięgnąć po rynek londyński (Lloyd’s) lub wyspecjalizowanych brokerów europejskich, którzy corocznie plasują ryzyko BESS. To jest kolejny powód, dla którego tematem ubezpieczeń należy zajmować się wcześniej, a nie przed energetyzacją.

Dwie fazy ubezpieczenia projektu BESS

Dwie fazy ubezpieczenia projektu BESS

Co ubezpieczyciel sprawdza — i co może zakwestionować

Gdy inwestor zwraca się do brokera z zapytaniem o ubezpieczenie BESS, uruchamia się proces, który wygląda znacznie bardziej jak due diligence banku niż jak wycena polisy komunikacyjnej. Poniżej elementy, które w praktyce decydują o warunkach lub dostępności ochrony.

Dokumentacja testów systemu i „ścieżka ubezpieczalności”

Nie istnieje jeden, jednolity wymóg certyfikacyjny obowiązujący wszystkich europejskich ubezpieczycieli BESS — rynek nie jest tak uregulowany. To, czego ubezpieczyciele faktycznie szukają, to udokumentowany dowód, że system zachowuje się przewidywalnie w warunkach awaryjnych.

W tym kontekście warto znać dwa punkty odniesienia. Standard UL 9540 — obejmujący cały system magazynowania energii — oraz UL 9540A, testujący propagację pożaru podczas ucieczki termicznej na poziomie modułu i instalacji, to normy dominujące w kontekście ubezpieczeniowym na rynku globalnym, coraz częściej przywoływane przez wyspecjalizowanych brokerów europejskich jako benchmark dokumentacji. Europejskim odpowiednikiem systemowym, stosowanym w ramach certyfikacji IEC, jest IEC 62933-5-2 dla całego systemu ESS, natomiast IEC 62619 dotyczy bezpieczeństwa na poziomie ogniwa i modułu — oba są punktem odniesienia dla warunków przyłączenia w Polsce. W Europie coraz częściej przywoływana jest też norma VdS 3103 — niemieckie wytyczne dla stałych systemów gaśniczych w instalacjach bateryjnych.

Konkretnie: ubezpieczyciel oczekuje wyników badań propagacji ognia przeprowadzonych przez dostawcę lub niezależne laboratorium, logów aktywacji systemów gaśniczych z etapu commissioningu, danych operacyjnych BMS w różnych zakresach temperatury, oraz protokołów z testów FAT i SAT. Dostawca z udokumentowaną historią testów i dostarczonymi projektami referencyjnymi jest dla ubezpieczyciela znacząco mniej ryzykowny niż dostawca, który nie ma historii na europejskim rynku — niezależnie od tego, jak dobre są parametry ze specyfikacji technicznych.

Inwestor, który ma tę dokumentację skompletowaną przed pierwszym spotkaniem z ubezpieczycielem, jest w radykalnie innej pozycji negocjacyjnej niż ten, który tych dokumentów nie ma i nawet nie wie gdzie ich szukać.

Co ocenia ubezpieczyciel — i co z tego wynika dla projektu

Layout terenu i rozstawienie kontenerów

To element, który najczęściej zaskakuje projektantów i wykonawców EPC, bo wymagania ubezpieczycieli wykraczają poza to, co wynika z norm inżynieryjnych. Wyspecjalizowani ubezpieczyciele oczekują minimalnych odstępów 2–3 metrów między kontenerami lub grupami jednostek, a w praktyce wiele podmiotów wskazuje na preferowane 2,4–3 m — tymczasem normy budowlane często pozwalają na mniejsze odległości.

Logika jest prosta. Ubezpieczyciel szacuje PML — Probable Maximum Loss, czyli maksymalną stratę w scenariuszu realistycznie niekorzystnym — dla zgrupowanych jednostek, nie dla pojedynczego kontenera. Jeśli cztery kontenery stoją blisko siebie i jeden zacznie ucieczkę termiczną, ubezpieczyciel zakłada propagację ognia na wszystkie cztery. Projekt, w którym kontenery są odpowiednio odseparowane, ma niższe PML, a więc niższą składkę.

Zmiana layoutu po zakończeniu budowy jest co najmniej kosztowna. Projekt zaprojektowany z myślą o oszczędności miejsca i CAPEX, ale bez konsultacji z ubezpieczycielem, może trafić na pytania, na które nie ma dobrej odpowiedzi po fakcie.

Monitoring 24/7 i plan awaryjny z udziałem straży pożarnej

Aktywne zarządzanie ryzykiem — monitoring operacyjny BESS przez całą dobę, z procedurami reagowania na alarmy BMS — jest nie tylko wymaganiem operacyjnym zdrowego projektu, ale też bezpośrednim czynnikiem wpływającym na warunki polisy. Ubezpieczyciele wymagają, żeby plan reagowania kryzysowego był opracowany z udziałem lokalnej jednostki PSP, która musi rozumieć, że zdarzenie ucieczki termicznej jest innym typem zagrożenia niż standardowy pożar, do którego są przyzwyczajeni. Incydent w McMicken był między innymi wynikiem braku takich procedur.

Projekt bez umowy O&M z operatorem posiadającym procedury reakcji na alarmy BESS, bez planu awaryjnego i bez potwierdzonej współpracy z lokalną jednostką PSP — jest dla ubezpieczyciela projektem o wyższym ryzyku, nawet jeśli system jest technicznie doskonały.

Łańcuch dostaw i czas przywrócenia operacyjności

To połączenie, które jest prawie nieobecne w dyskusjach inwestorskich, a ma bezpośredni wpływ na wycenę Business Interruption. Ubezpieczyciel, szacując BI, musi zakładać jak długo projekt będzie nieoperacyjny po zdarzeniu szkodowym. Jeśli kluczowy komponent — PCS, moduły bateryjne, transformator SN — ma czas dostawy 12–18 miesięcy od momentu zamówienia, ubezpieczyciel musi to uwzględnić w szacunku straty i odpowiednio wycenić składkę BI lub ograniczyć okres odszkodowawczy.

Projekt z dostawcą posiadającym europejski magazyn części zamiennych i zdeklarowanym czasem dostawy w tygodniach ma inne PML dla BI niż projekt, w którym uszkodzony komponent musi być zamówiony bezpośrednio z Azji i przejść przez logistykę morską. Ujawnienie tych zależności na etapie ubezpieczania pozwala na precyzyjniejszą, a nie konserwatywną wycenę — co jest w interesie inwestora.

Kiedy ubezpieczyciel mówi „nie” albo „tak, ale drożej”

Na rynku europejskim i globalnym działa stosunkowo wąska pula wyspecjalizowanych ubezpieczycieli gotowych ubezpieczać projekty BESS utility-scale. To nie jest masowy rynek z dziesiątkami ofert — to kilku graczy z własnymi modelami oceny ryzyka i własnym apetytem, który zmienia się w zależności od historii szkód w portfelu. Brak szerokiej konkurencji oznacza, że nie ma tu mechanizmu rynkowego korygującego wyceny w dół tak skutecznie jak na przykład w ubezpieczeniach komunikacyjnych.

Jakie projekty trafiają na odmowę lub twarde warunki?

Projekty z dostawcą baterii bez udokumentowanej historii operacyjnej lub z nowatorskim systemem gaśniczym bez historii wdrożeń. Ubezpieczyciele otwarcie mówią, że potrzebują co najmniej pięciu lat danych operacyjnych zanim zaakceptują nowe technologie mitygacji na normalnych warunkach. Projekt z systemem dostawcy, który nie ma referencji w podobnych instalacjach, dostanie wyższe składki lub węższy zakres — nawet jeśli technicznie system jest dobry.

Projekty z niedostateczną separacją kontenerów lub lokalizacją w pobliżu zabudowy, obiektów przemysłowych albo infrastruktury krytycznej. Problem skali szkody w takich przypadkach jest nie do zignorowania przez ubezpieczyciela — ryzyko odpowiedzialności wobec osób trzecich rośnie dramatycznie, gdy pożar może objąć sąsiedni zakład lub instalację.

Projekty bez planu O&M i monitoringu operacyjnego. Projekt, który jest zbudowany i odebrany, ale nie ma podpisanej umowy na monitoring 24/7 z operatorem posiadającym właściwe procedury — jest projektem bez aktywnej prewencji. Dla ubezpieczyciela to wyższe ryzyko, które musi być wycenione.

I wreszcie — projekty, w których dokumentacja techniczna jest niepełna lub niedostępna na etapie wyceny ubezpieczenia. Jeśli broker nie może przedstawić certyfikatów systemu, wyników testów, protokołów commissioningu i schematu układu technologicznego — ubezpieczyciel nie ma czego oceniać, w związku z tym wyceni niepewność konserwatywnie.

„Nie” w praktyce oznacza jedno: projekt który nie może uzyskać polisy operacyjnej na akceptowalnych warunkach nie dostanie finansowania bankowego. To nie jest opcjonalny element struktury — to warunek konieczny zamknięcia finansowania.

Ubezpieczenie a bankowalność projektu

Ten wątek zasługuje na osobne podkreślenie, bo jest najsilniejszym argumentem za tym, żeby tematem ubezpieczeń zajmować się wcześnie, a nie przy energetyzacji.

Polskie banki finansujące projekty BESS — a grono aktywnych instytucji wyraźnie się poszerza — coraz częściej wymagają lub będą wymagać jako warunek uruchomienia kredytu zarówno polisy ubezpieczeniowej (po stronie wykonawcy lub inwestora, w zależności od struktury) pokrywającej fazę budowy, jak i potwierdzonego planu ubezpieczenia operacyjnego. Cesja polisy na bank — przelew praw z umowy ubezpieczenia na rzecz instytucji finansującej — jest standardowym elementem security package w project finance. Bank musi wiedzieć, że w razie zdarzenia szkodowego odszkodowanie trafi do niego, a nie do spółki projektowej, która może nie mieć innych aktywów.

To oznacza, że zdolność do uzyskania ubezpieczenia na akceptowalnych warunkach jest de facto elementem oceny bankowej projektu — tak samo jak model finansowy, techniczny due diligence czy struktura przychodów. Inwestor, który nie sprawdził czy jego projekt będzie możliwy do ubezpieczenia przed złożeniem wniosku kredytowego, może odkryć problem wtedy, gdy cały proces finansowania jest już zaawansowany — i gdy zmiana czegokolwiek w projekcie jest kosztowna lub niemożliwa.

Kiedy zająć się tym tematem

Odpowiedź jest bardzo prosta: na etapie projektowania, nie przed energetyzacją.

Konkretnie oznacza to trzy rzeczy.

Po pierwsze — wybór dostawcy baterii i systemu gaśniczego powinien uwzględniać możliwość jego ubezpieczenia. Dostępność dokumentacji testów propagacji ognia, historia referencyjna w podobnych projektach, obecność serwisowa w Europie i czas dostawy komponentów zamiennych to kryteria, które warto weryfikować z wyspecjalizowanym brokerem jeszcze zanim podpiszesz term sheet z dostawcą. Nie są one jedynym kryterium wyboru — ale koszt zignorowania ich pojawi się w składce ubezpieczeniowej przez cały okres życia projektu.

Po drugie — layout terenu powinien być skonsultowany z ubezpieczycielem lub wyspecjalizowanym brokerem na etapie projektu budowlanego. Odległości między kontenerami, lokalizacja względem sąsiedniej zabudowy, drogi dojazdowe dla służb ratowniczych — to są decyzje, które po wykonaniu fundamentów trudno zmienić bez kosztów, a po wybudowaniu są praktycznie nieodwracalne.

Po trzecie — umowę z operatorem O&M, plan reagowania kryzysowego i procedurę współpracy z lokalną jednostką PSP warto mieć gotowe zanim projekt trafi do ostatecznej wyceny ubezpieczenia.

Warto też pamiętać o ciągłości ochrony między fazami. CAR/EAR pokrywa fazę budowy i commissioningu, ale nie obejmuje ryzyk przychodowych i eksploatacyjnych, które zaczynają być realne od momentu energetyzacji. Polisa operacyjna musi być aktywna od tego samego dnia — a jej wynegocjowanie i uruchomienie wymaga czasu. Faza uruchomienia i wczesna eksploatacja to często moment, gdy ujawniają się pierwsze niespodzianki operacyjne systemu. Projekt, który wchodzi w tę fazę bez aktywnej polisy operacyjnej, jest wystawiony na ryzyko, które nie zostało przez nikogo wycenione.

Podsumowanie

Ubezpieczenie projektu BESS nie jest formalnością. Jest elementem łańcucha decyzji, który zaczyna się przy wyborze technologii, przechodzi przez projektowanie układu terenu i kończy się — lub nie kończy — przy stole negocjacyjnym z ubezpieczycielem.

Dwa zdania, które powinny zostać z każdym inwestorem po lekturze tego tekstu.

Pierwsze: projekt, który nie przejdzie underwritingu ubezpieczeniowego na akceptowalnych warunkach, nie dostanie finansowania bankowego — bez względu na to, jak dobry jest model finansowy i jak silna jest pozycja przetargowa z dostawcą.

Drugie: wymagania ubezpieczyciela — dokumentacja testów, layout, monitoring, plan PSP — wchodzą w sprzeczność z decyzjami projektowymi i zakupowymi dokładnie wtedy, gdy jest za późno na ich zmianę bez kosztów. Im późniejszy etap projektu, tym wyższy koszt korekty.

Źródła

1. Krzysztof Lis (PZU SA), Magazyny energii w Polsce – wyzwania underwritingowe na nadchodzącą dekadę, Gazeta Ubezpieczeniowa, kwiecień 2026 — gu.com.pl
2. Tomasz Szejnoch (Compensa TU S.A.), Ubezpieczenia OZE i magazynów energii – jak chronić inwestycje w transformację energetyczną, Inżynier Budownictwa, listopad 2025 — inzynierbudownictwa.pl
3. Finansowanie magazynu energii w banku: stan gotowości sektora 2026, EkoPrime, maj 2026 — ekoprime.pl
4. The Evolving Perception of BESS Risk and Insurance, Arthur J. Gallagher Specialty, sierpień 2025 — specialty.ajg.com
5. Battery Energy Storage Systems (BESS): Risk Trends and Insurance Implications, Arthur J. Gallagher Australia, marzec 2026 — ajg.com
6. James C. Markos (WTW), Battery energy storage reliability: Lithium-ion improvements and key risks to share with partners, wrzesień 2024 — wtwco.com
7. From first sparks to long-term liabilities: The ripple effects of BESS failures, WTW, październik 2025 — wtwco.com
8. BESS Insurance Requirements: What Climate Risk Data Do Underwriters Need?, Repath Earth, marzec 2026 — repath.earth
9. What are battery storage insurance requirements in 2026?, Solarif, styczeń 2026 — solarif.com
10. Should you get BESS insurance before construction starts?, Solarif — solarif.com
11. How does BESS insurance work for commercial projects?, Solarif — solarif.com
12. What is Battery Energy Storage System (BESS) Insurance?, PIB Insurance, sierpień 2025 — pib-insurance.com
13. Navigating the Future of Battery Energy Storage Systems: Challenges and Insights, Amwins, lipiec 2024 — amwins.com
14. What insurers want battery developers to understand right now, Energy Storage News, listopad 2025 — ess-news.com
15. Four Firefighters Injured In Lithium-Ion Battery Energy Storage System Explosion – Arizona, UL FSRI, lipiec 2020 — fsri.org
16. APS says runaway thermal event caused 2019 battery explosion, Utility Dive, lipiec 2020 — utilitydive.com
17. Dispute Erupts Over What Sparked an Explosive Li-ion Energy Storage Accident, IEEE Spectrum, czerwiec 2021 — spectrum.ieee.org
18. Moorabool burning, pv magazine, październik 2021 — pv-magazine.com
19. CE Marking vs. UL 9540: Understanding Global Safety and Compliance for BESS, Jensen Hughes, sierpień 2025 — jensenhughes.com
20. Ubezpieczenie Budowlano-Montażowe CAR/EAR, gwarancjeonline24.pl — gwarancjeonline24.pl

Artykuł przygotowany przez GreenEdge Solutions na podstawie analizy rynku ubezpieczeń BESS w Polsce i na rynkach europejskich, z uwzględnieniem źródeł branżowych z zakresu ubezpieczenia w sektorze energetycznym. Stan rynku: maj 2026. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady ubezpieczeniowej ani prawnej.